Relacja z Pucyfiku - ciąg dalszy! Dzień 3, część pierwsza.

 We wtorek rano, około 7:30 wstałem, wyjrzałem przez okno, a tu na zamarzniętej zatoce 5 bielików. Dwa dorosłe i trzy młode. Ubrałem się na wariata bardzo szybko i wyszedłem z aparatem na dwór. Zszedłem po schodkach na małą plaże, którą ostatnio zrobiono w Kuźnicy i gdzie tylko zaczynał się lód zacząłem się czołgać. Uważać trzeba było bardzo, równiutka powierzchnia lodu - nic nie ukryje się przed czujnymi oczami bielików, ale czołgałem się dalej. Zatoka zamarznięta po horyzont, ale z każdą chwilą coraz to bardziej bałem się, że lód się pode mną zawali. Nagle dorosłe się poderwały, jeden z młodych razem z nimi. Młody gdzieś poleciał daleko daleko, natomiast dorosłe chwilę tokowały, by następnie wylądować nieopodal portu. Zostały dwa młode, więc czołgam się dalej. Z czasem jeden poderwał się, ale daleko nie poleciał, musiałem tylko wybrać do którego lepiej się czołgać dalej. Wybrałem tego, który jeszcze nie ruszał się. W końcu po prawie pół godziny czołgania się, pstryknąłem to zdjęcie, a po kilku jeszcze pan postanowił wyprowadzić pieska na spacer, po zatoce i oto był koniec sesji. Wszystkie bieliki poleciały w stronę Helu, a ja zostałem prawie z niczym.

 No to jadziem do Trójmiasta. Pierwszy cel - Gdynia, Skwer Kościuszki. Stąd udaje mi się wypatrzeć w porcie około 30 bielaczków, perkozy dwuczube, skład mewowy, kormorany, łabędzie nieme... Nic bardzo ciekawego poza litewską mewą srebrzystą.

 Następnie przechodzę do gdyńskiej Mariny, a tam oczywiście łabędź krzykliwy, siedzi tam regularnie, ale sprawił mi wiele radości :).

bieliki

perkoz dwuczuby

bielaczek

litewski łabędź niemy z obrożą

łabędź krzykliwy

z krzykliwym w tle

krzykliwiec

gołębie

krzykliwy

niemy

bielaczki - przepierzony samiec i pierzący się.